شعري از پدر شهيد محمود يحيائي

زداغت مادرت  غمگين‌ و نالان است اي محمود

پدر قدش خميده گشت و گريان است اي محمود

برادرها همه جمعند و جاي تو بود خالي

ميان ما و خويشان‌ و رفيقان تو اي محمود

زداغت همسرت رنجور و بيمار و پريشان است

نكردي رحم بر طفل پريشانت تو اي محمود

چو گل پرپر شدي رفتي به سوي باغ رضوانت

نياراميد يك ساعت در اين دنيا تو اي محمود

به سن نوجواني پركشيدي سوي حق رفتي

شدي همدم به حوران و شهيدان ستم محمود

به جنگ كافران رفتي كه تا پيروز برگردي

ولي قسمت نشد بابا كه برگردي تو اي محمود

بگفتار امام ما همين اسلام پيروز است

چه صدتا تن شوند كشته بدست كافران محمود

پيام رهبر خود را زجان و دل پذيرفتي

بفرمان خميني عازم ميدان شدي محمود

خدا لعنت كند صدام  اين لشكر بعثي را

كه بر اسلام مي‌تازند به سان شمر اي محمود

حسين‌بن علي شد كشته و رونق گرفت اسلام

زنور پاك روح‌الله هفتادودو تن محمود

شب جمعه سر خاكت به سان شمع سوزانيم

فراموشت نمي‌سازيم يك لحظه تو را محمود

شهيدان زنده و نزد خداوندند جاويدان

به نور پاك پيغمبر محمد مصطفي محمود

سرودم قطعه شعري را براي يادگاري من

بود نامم علي فاميل يحيائي پدر محمود

                                                                                                                                       21/05/1360 علي يحيائي امضا

دیدگاه ها بسته شده اند.

کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به امور ایثارگران دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی شاهرود می باشد.